biologrefs.ru

The position of Kazakhstan in the UNITED Nations on the issue of nuclear non-proliferation

Сортировать: по оценкам | по дате

25.09.18
[1]
переходы:53
The position of Kazakhstan in the UNITED Nations on the issue of nuclear non-proliferation

The position of Kazakhstan in the UNITED Nations on the issue of nuclear non-proliferation


The proliferation of the weapons of mass destruction is one of the major concerns of entire international community and Kazakhstan in particular. This article traces the initiatives of Kazakhstan in nuclear non-proliferation and nuclear disarmament in the United Nations Organization. It also reveals the context of these initiatives and enumerates the practical steps of the country in the direction.

Kazakhstan became a member of the United Nations in 1991 and has repeatedly expressed its commitment to this organization as the unique international forum and the principal mechanism to maintain international peace and security as well as international law. “It is not possible to maintain the modern world order without the United Nations - said President Nazarbaev addressing to the world community for the first time from the tribune of the UN General Assembly on 6 October 1992, - as the world community stakes its hopes on this unique international institution, and its primary aspiration is to create the reliable system of stability and security”. The President of the Republic of Kazakhstan Nazarbaev pledged the country’s readiness and willingness to fulfill its obligation arising from the UN Charter and contribute to work of the organization [1].

At that moment Kazakhstan shared the vision of probably all world community that UN had a new role in the “new world order” after the end of the Cold War and strongly supported the UN’s “Agenda for Peace”. President Nazarbaev, speaking at the 47th session of the UN General Assembly, also mentioned the true reasons for the conflicts in the world arena, defining them as the “formula of world inequality” when the 20% of wealthiest countries consume the 83% of world gross income. The country made its first proposal to increase the UN peacekeeping potential: each member state was proposed to contribute 1 % of its defense budget to the UN peacekeeping budget, adding one more percent each year, so that it would steadily increase. “This measure will not impair the national security of the member states, on the contrary, the national security of each UN member will be significantly reinforced” - said Kazakhstan President [1].

As time passed Kazakhstan did not joint those who were skeptical about the UN potential and its relevance in the world of increased traditional and non-traditional treats and challenges. In Kazakhstan’s view the UN remained the palladium of the humanity. The leadership of the republic of Kazakhstan urged the member states to enhance the role of the organization, its General Assembly in particular and to increase the peacekeeping potential of the UN “We do not have any skepticism about the legitimacy of international law or disbelief in effectiveness of multilateral mechanism such as the UN in the cause of security and justice. We object to weakening our Organization. Kazakhstan supports those states that are ready to advance and promote the role and reputation of the UN as it is, in our vision, the only body to effectively resolve the issues of war and peace”. The President of Kazakhstan also said on this matter: “We consistently support the formation of the international relations system based on the priority of international law and fundamental role of the United Nations… we support a strong and reputable UN and are willing to render all necessary contribution to promote its goals and principles” [1].

Giving this attitude towards the UN as a legitimate international body of universal character, Kazakhstan expressed its concern and presented its initiatives of nuclear non-proliferation preferably from the tribune of this organization. The issue of non-proliferation has always remained a priority for its foreign policy of the country. The Republic’s position as that the approach to the issue of nuclear non-proliferation should be revised as the reality of the 21st century has ruined our hopes for conflict-free future.

Speaking on the 62nd session of the UN General Assembly the president of Kazakhstan Nursultan Nazarbaev focused on this matter.

Protocol to the Treaty between the United States of America and the Union of Soviet Socialist Republics on the Reduction and Limitation of Strategic Offensive Arms. The United States Department of States. 23 may 1992.ra.


13 декабря 1993 г. Верховный Совет Республики Казахстан. О ра­тификации Договора о нераспространении ядерного оружия.


Қытай үшін ШҰАА халықтың көп ұлтты құрамымен ерекше назар аударатын аймақ болып табылады. 50-жылдардың басында бұл ұлттық ауданның территориясында, негізінен ұлттық азшылықтардың өкілдері тұрды. Бұлар: ұйғырлар, қазақтар, дұнғандар, қырғыздар еді. Ал ханьдықтар 15 пайыздан төмен бөлікті құраған. Негізгі этникалық масса ұйғырлар еді, яғни барлық халықтың 70 пайызына жуығын құрады. Қазақтар тек 10 пайызға жуық болды. ШҰАА-ның ұлттық құрамына алдыңғы ғасырдың 50-70 жылдарында жүргізілген көшіп-қону шаралары шешуші ықпал етті, соның нәтижесінде ханьдықтардың үлес салмағының жоғарылауы жүзеге асты. Осы кезеңде 180 мыңнан астам қазақтар, ұйғырлар, басқа да ұлттар Қазақстан территориясына көшіп келді [3]. Осылайша түрік тілдес халықтардан хань ұлтының басымдылығы байқалды.

Шыңжаң Ұйғыр Автономиялы ауданы ҚХР-дың батыс қақпасы болып табылады және ол Қазақстан мен Қытай арасындағы қатынас жолдары өтетін жалғыз аймақ. Екі мемлекет арасындағы барлық көлік магистральдары: әуе, теміржол, автомобиль жолдары ШҰАА арқылы өтеді, екіжақты сауда көлемінің 80 пайызы ШҰАА-ның еншісіне тиеді, бұған қоса бүкіл Қазақстан - Қытай шекарасы ШҰАА-ның территориясына жапсарлас жатыр. Шыңжаң ҚХР-дың батыс солтүстік шекара өңіріне орналасқан шекара линиясы ұзын, стратегиялық орны ерекше маңызды елдің орнықтылығы мен қауіпсіздігін қорғауда маңызды рөл атқарады. Сондай-ақ шетелдермен экономика, мәдениет ауыстырудың терезесі, сондықтан хань ұлты мен этникалық топтардың өз ерекшеліктерін қайткенде толық дамыту және оларды органикалық түрде бірлестіру - мемлекеттің экономикасы мен қоғам дамуының кепілі [4]. Барлығымызға белгілі аз ұлт аудандарының басым бөлігі мемлекеттің шекара аудандары. Мемлекет қорғанысының алдыңғы шебі ерекше маңызды осы замандандыру құрылысын жүргізуде сөзсіз тыныш, ынтымақты, саяси жағдай әрі қауіпсіз, сенімді шекара қорғанысы болуы тиіс.

Ал бұлардың барлығы да аз ұлт халықтарының белсене құлшынуынан айыра алмайды. Берік, қауіпсіз шекара қорғанысын құрудағы бірден-бір тәсіл. Шекарадағы аз ұлт аудандарының экономикалық, мәдени жағдайын тездету тек экономика дамығанда, халық тұрмысы жақсарғанда, шекара орныққанда, мемлекет қорғанысы нығайғанда ғана берік негіз қаланады. Осы орайда Қазақстан мен Қытай арасындағы шекара мәселесінің шешілуін қарастырған жөн болар.

Кеңес Одағының ыдырауы нәтижесінде Қазақстан тәуелсіздікке қол жеткізді. Осыған орай мемлекеттің ерекшелігін айқындайтын аумақтық тұтастықтың белгісін танытатын мемлекеттік шекараны белгілеу басталды. Қазақстанның Қытаймен ортақ шекарасы Синьцзян Ұйғыр Автономиялы ауданымен 1,718 км-ге жетті [5]. Қазақстанның Қытаймен шекара мәселесі Кеңес Одағынан қалған мәселе болып табылады. Сондықтан шекараға байланысты делимитация, демаркация жұмыстарын жүргізу сияқты мәселелерді шешу мемлекеттің еншісіне қалды. Қазақстан егемен ел болғаннан кейінгі Қытаймен шекара мәселесін шешу процесін сөз етер алдында, алдымен өткенге қысқаша шолу жасап өтсек.

Шекара сызығы кезінде Ресей патшалығы мен Цин өкіметі арасындағы төменде берілген келісім құжаттарына сәйкес орнатылды:

- 1860 жылы 2 қарашада қабылданған Пекин келісімі (ол шекараның жалпы бағытын анықтайды);

- 1864 жылдың 25 қазанындағы Шәуешек хаттамасы (шекараның өтуін географиялық тұспал бойынша белгілейді);

- 1881 жылдың 12 ақпанындағы Петербург шарты (Зайсан көлі ауданындағы шекараның өтуін анықтайды және орталығы Құлжа қаласы болған Іле өңірі Қытайға қайтарылады) [6].

Соңғы қосымша хаттамаға 1915 жылы қол қойылды. Ол өзен сағасының өзгеруіне байланысты Хоргос шекара учаскесін анықтады [7].

Содан 1917 жылдан бастап баршамызға белгілі тарихи оқиғаларға байланысты шекара мәселесі екі жақтың да назарынан тыс қалды. Бірақ 50-жылдардың аяғында Қытай мен Кеңес Одағы қарым-қатынасының сууымен Қытай өзінің шекарадағы аумақтық талаптарын қоя отырып, келіссөздерді жалғастыруды ұсынды. Алайда 1964 жылы келіссөздер ешқандай нәтиже бермейді, содан екі ел арасындағы байланыс шиеленісе түсіп, нәтижесінде Даманский аралы мен Жалаңашкөл көлінің жанында қанды қақтығыс орын алды. 1969 жылдың қыркүйек айында Кеңес Одағының сұрауы бойынша Пекин әуежайында Косыгин мен Чжоу Эньлай кездесті.

Сыроежкин К.Л. Взаимоотношения Китая с государствами Центральной Азии. Казахстан - Спектр. № 1 (11). - Алматы: КИСИ 2000. - С. 78.


Сыроежкин К.Л. Взаимоотношения Китая с государствами Центральной Азии. Казахстан - Спектр. № 1 (11). - Алматы: КИСИ, 2000. - С. 81.


Сыроежкин К.Л. Взаимоотношения Китая с государствами Центральной Азии. Казахстан - Спектр. № 1 (11). - Алматы: КИСИ, 2000. - С. 83.


Сонда. 84-бет.

11. Егеменді Қазақстан. - 1999 ж. 2 ақпан.

12. Сборник документов по международному праву. - Алматы: АО «САК», 1998. - С. 1.

13. Жас Алаш. - 1997 ж. 26 тамыз.

14. ҚР CIM-нің материалдарынан.

15. Егеменді Қазақстан. - 1999 ж. 2 ақпан.


Р.
do.gendocs.ru/docs/index-17196.html?page=21