biologrefs.ru

Роль энергоресурсов в обеспечении европейской

Сортировать: по оценкам | по дате

28.05.18
[1]
переходы:28
Роль энергоресурсов в обеспечении европейской

^ Роль энергоресурсов в обеспечении европейской

энергетической безопасности


Нынешнее состояние и развитие энергетики представляет одну из наиболее «трудноразрешимых дилемм устойчивого развития» [1]. С одной стороны, энергетика проникает во все сферы жизни общества и является необходимым условием устойчивого социально-экономического развития каждого государства. Наличие и доступность энергетических ресурсов, обеспечение их эффективного использования и бесперебойных поставок в современном мире становятся главными факторами мирового прогресса, снижения бедности, повышения благосостояния, культурного и духовного развития населения. Устойчивое энергоснабжение представляет собой одно из важнейших условий международной стабильности. С другой стороны, развитие энергетики приводит к негативному воздействию на окружающую природную среду. Современная энергетика в основном базируется на использовании ископаемого топлива, которое составляет около 90% в структуре мирового потребления первичной энергии. Сложившиеся в последние годы тенденции развития отношений в этой сфере с опорой на добычу, транспортировку и сжигание углеводородного топлива - нефти и газа не вполне отвечают современным вызовам и стоящим перед международным сообществом задачам и, как следствие, должны вызвать обоснованную тревогу за судьбу нынешнего и будущих поколений. Неконтролируемое производство и потребление сырьевых ресурсов становится глобальным. Это значительно усиливает давление на ресурсный потенциал планеты и создает угрозу устойчивому развитию человечества [2]. По последним оценкам Международного энергетического агентства [3], ежегодный прирост потребления энергии составит в среднем 1,6%. Таким образом, к 2030 г. мировой спрос на энергоресурсы составит 17 млрд. т.н.э.

Доля ископаемого топлива в мировом балансе энергоресурсов уменьшится незначительно - до 80%. Нефть останется топливом «номер один», её потребление вырастет с 85 млн. б/д до 105 млн. б/д в 2030 г. Однако ее доля в мировом потреблении энергии снизится с 34% до 30%. Практически весь прогнозируемый рост мирового спроса на нефть обеспечат развивающиеся страны, прежде всего Китай, Индия и страны Ближнего Востока. В развитых странах потребление нефти за этот период вырастет незначительно, в частности в ЕС - всего лишь на 6%. Основная доля прогнозируемого увеличения мирового потребления нефти придется на транспорт, причем транспорт - это единственная отрасль, в которой прогнозируется рост спроса на нефть в странах ОЭСР, в том числе и в Евросоюзе [4].

Также высокими темпами будет расти мировой спрос на природный газ - на 1,8%, а его доля в суммарном потреблении повысится до 22%. Большей частью рост потребления газа придется на сектор электроэнергетики. В Евросоюзе по базовому сценарию Еврокомиссии объем потребления газа вырастет до 575 млрд. м3. Суммарные мировые запасы нефти и газа достаточно велики, чтобы удовлетворить рост спроса и до 2030 г., и надолго после него. Оценки объема доказанных запасов нефти колеблются от 1,2 до 1,3 трлн. баррелей. Этого достаточно, чтобы удовлетворить мировой спрос на нефть в течение более чем 40 лет. Извлекаемые запасы, с учетом вероятных запасов уже разведанных месторождений, прироста запасов и еще неразведанных месторождений в перспективных районах, оцениваются в 3,5 трлн. баррелей. Запасы природного газа еще более велики: только доказанные запасы составляют около 180 трлн. м3. Этого количества при текущих темпах добычи хватит еще более чем на 60 лет. Однако запасы и нефти, и газа распределены крайне неравномерно. 61% мировых доказанных запасов нефти приходится на страны Ближнего Востока; 56% запасов газа - на Россию, Иран и Катар. Европейские страны (без учета России и стран СНГ) располагают лишь 1,4% мировых доказанных запасов нефти и 3,2% - газа [5]. Еще на Конференции ООН в 1972 г. по охране окружающей человека среды было провозглашено, что современная цивилизация не может развиваться традиционным путем, характеризующимся нерациональным использованием природных ресурсов и прогрессирующим негативным воздействием сложившихся технологий на окружающую среду [6].

Василевич Т.А. Энергетическая безопасность и проблема ее международно-правового обеспечения // Актуальные проблемы российского права. Сборник статей. № 1 (6). - М.: Изд-во МГЮА, 2008. (0,6 п.л.).


Доклад Генерального секретаря ООН «Энергетика и транспорт». Организационная сессия 30 апреля -2 мая 2001. E/CN.17/2001/PC/20.


Прошин В.Н. Межгосударственные энергетические институты (международно-правовые аспекты): учебное пособие. - М, 2005. - С. 13.


Ергин Д. Гарантировать энергетическую безопасность // Россия в глобальной политике, №1. 2006.




Мақалада еуропалық энергетикалық қауіпсіздікті қамтамасыз етудегі энергетикалық ресурстардың рөлі жайлы айтылған. Еуропалық Одақтың қазіргі таңдағы энергетикалық саясаты шеңберіндегі бағыттарының бірі - қайта жаңару энергия қайнар көздерінің үлесін үлкейтіп, бірте-бірте Одақтың ішінде және Одаққа бөлек мүше-мемлекеттер арасында, отын-энергетика балансындағы көмірсутегілерінің үлесін азайтып, сонымен қатар әлемдегі энергетикалық тиімді аймақ жасауға қамдануда.




The article describes the role of energy in ensuring European energy security.  EU intends to become further the most power effective region in the world, gradually to reduce a share of hydrocarbons in fuel and energy balance of Community and separate member countries and accordingly to increase in it a share of renewed energy sources.

Ә.О. Оңдасынова


ТМД шегіндегі экономикалық интеграцияның дамуы

(қысқаша шолу)


Тәуелсіз Мемлекеттер Достастығын құру туралы Шартқа қол қою кезінде нарықтық негізде ортақ әлеуметтік-экономикалық, көлік және әскери-стратегиялық кеңістікті сақтау және дамыту мақсаты көзделген еді [1].

Егер ТМД-ның басқа мемлекеттері үшін бұл бірлестікке қатысудың экономикалық себептері басым болса, Ресей үшін мұның стратегиялық маңыздылығы да болды. Ресейдің ТМД елдерімен ынтымақтастығының Стратегиялық бағыт-бағдарында бұл елдермен қатынастардың Ресей үшін басымдығы белгіленді. Бұл құжатта ТМД аумағында Ресейдің экономика, қорғаныс, қауіпсіздік, ресейліктердің құқықтарын қорғау бойынша маңызды мүдделері бар және ТМД елдерімен тиімді ынтымақтастық Ресейдің ішіндегі ыдыратушы күштерге қарсы тұратын фактор ретінде қарастыралады делінген.

ТМД-ға қатысты Ресей саясатының басты мақсаты ретінде әлемдік қауымдастықта лайықты орын ала алатын мемлекеттердің экономикалық және саяси бірлестігін құру белгіленді. Сол сияқты ТМД елдерін біріктіру Ресейге ұлы держава мәртебесін қайтарудың маңызды шарты болып табылды. Осы себептерді ескере отырып, Ресей ТМД елдеріне маңызды көмек көрсетіп отырды, оның ішінде қаржы беру, мұнай, газ және электр энергиясын жеңілдетілген бағамен жеткізу.

Сонымен қатар ТМД елдерінің үшінші мемлекетпен қатынастарын дамыту объективті және жағымды процесс деп есептей отырып, Ресей Достастықта орын алған сыртқа бағытталған процестерге де кедергі қойған жоқ. Мұның тағы бір себебі. Ресейдің бұрынғы кеңестік республикаларға субсидия бөлу бойынша жүгі жеңілдетілді және бұл өзінің де шектеулі ресурстарын ішкі мәселелерге жұмсауға мүмкіндік берді.

1992 жылдың 15 мамыр күні Ташкентте тоғыз елдің өкілдері Ұжымдық қауіпсіздік туралы Шартқа қол қойды, олар - Әзірбайжан, Армения, Беларусь, Грузия, Қазақстан, Қырғызстан, Ресей, Тәжікстан және Өзбекстан [2].

1993 жылы ТМД қатысушы тоғыз мемлекет - Әзірбайжан, Армения, Беларусь, Қазақстан, Қырғызстан, Молдова, Ресей, Тәжікстан және Өзбекстан Мәскеуде Экономикалық Одақты құру туралы Шартқа қол қойды (бұл Шартқа кейін Түрікменстан мен Украина да қосылды) [3]. Бұл Шартта келісімге келтірілген экономикалық саясат жүргізу, саудадағы тарифтік және тарифтік емес шектеулерді біртіндеп төмендету, тауарлардың, қызметтердің, жұмыс күші мен капиталдардың еркін қозғалуына жағымды жағдай туғызу, өндірістік кооперацияны дамыту, біріккен кәсіпорындардың, трансұлтты өндірістік бірлестіктердің, коммерциялық және қаржылық-несиелік мекемелер торабының құрылуына көмектесу, инвестициялық саясатты үйлесімге келтіру және т.с.с. мәселелер көтерілді. Нарықтық қағидаларға негізделген бірыңғай экономикалы кеңістіктің құрылуы көзделді.

Қол жеткізілген келісімдерді іске асыру мақсатында 1994 жылдың 15 сәуір күні ТМД қатысушы барлық елдер Еркін сауда аймағын құру туралы Келісімге қол қойды [4]. Осының негізінде мұндай аймақтың іске қосылуына және кейін толыққанды кеден одағын құруға қатысты жағдайды қалыптастыру бойынша жұмыс басталды.
do.gendocs.ru/docs/index-114219.html?page=6